TEKRAR MERHABA...

TEKRAR MERHABA

 

 

15 yıl geçmiş L

2001 eylülü idi

 

sevgili  METE KÖKSAL  abimizin ve yönetimin gayretleri ile

kulübümüz adına

düzenli olarak bir bülten çıkarılmaya karar verilmişti

mehmet nasırlıoğlu’nun önerisi ile

adını  5. RENK  koymuştuk

 

 bana da bir köşe açıp doldurmamı istediklerinde ise

demiştim ki / ve yazmıştım ki o zaman

     ‘’ ilk bakışta

        çok keyifli olmayacak gibi duruyor

        6 milyarlık dünyada 60 milyonluk türkiye ve 1 milyonluk mersin’de

        sadece 70 – 80 ‘i aktif

        200 üyeli bir derneğe yönelik üç beş sayfalık bir bültenin

        30 – 40 satırlık bir yazının nasıl bir esprisi olabilir ki ? ‘’

hatta

zaten kaç üye okuyacak ki ?

ve hatta

okuyanların kim bilir kaç tanesi de

‘’ bu adamın bur da ne işi var ? ‘’ diye soracağını da

eklemiştim

 

sonra aklıma

hiçbir şeyin ucundan tutmayan

ama yapılan her yeniyi pervasızca eleştiren

yurdum insanı gelmişti

hani cehennemde her kazanın başında bir zebani beklermiş ya !

ve kafasını kazandan çıkaran oldu mu itelermiş ya kazanın içine !

hani hikaye bu ya

o kazanların birinin başında hiç zebani yokmuş !?

Türklerin kazanıymış çünkü

birisi fırsatını bulup kafasını çıkardığında

ötekiler ayağından çekermiş ya çünkü

işte o hesap !

 

sonra tekrar düşünmüştüm

ve Stefan Zweig ın ünlü hikayesi gelmişti aklıma

hani sahilde adamın biri

dalgaların kıyıya attığı deniz yıldızlarını okyanusa geri atıyormuş da

bunu gören bir başkası

bu kıyılarda bu yıldızlardan milyonlarca var

kaç tanesini atabilirsin ? ne fark edecek ki ?

diye sorunca

adam eğilip bir tanesini daha eline almış ve okyanusa doğru fırlatıp

bak demiş ya hani

bak bunun için fark etti !

 

o zaman

yani  15 yıl önce

milyonlarca yıldızdan birkaç tanesini denize atmaya çalışan adamdan yana tavır koymuştum

 

hiç umudum yoktu aslında

ama doğru tavır aldığımdan emindim

 

ve iki kez köşemi doldurdum

çünkü   ‘’’ 5. renk ‘’’   sadece iki sayı çıkabilmişti

 

gün oldu – harman oldu

ve bence

hiç dört başı mamur gülemedik

ne özellerimizi kaybettik saymaya kıyamam

gülsek mi ağlasak mı bilemeden

incir çekirdeğine taş çıkartan ne kırılganlıklar yaşadık

lafını etmek günah sayılır

ama

kulübümüz 30 yılda çok az yol aldı

tıpkı günbatımını seyreder gibi

hem memleketi hem de kulübü seyredip durduk

 

gün oldu – harman oldu

arada bu özel siteyi ilk açtığımızda da

aynı niyetle yine aynı gayreti göstermeye çalıştık

 

5. renge ve şimdi okuduğunuz bu yazıya benzeyen yazıları

sitenin ilk yapıldığında da yazmaya çalıştık

 

onunda devamı gelmedi

oda olmadı

 

iyi ki de olmadı

çünkü

bu memlekette herhangi bir iyi şey olur ise

dişimi kıracağıma dair sözüm var J

 

olmasın varsın

 

bir yıldızı daha okyanusa geri atmış olduk böylece

 

her hafta bir tane daha atmak sözüyle

tekrar merhaba arkadaşlar